Seçici Ahlak: Siyaset Yaşamın Değerini Belirlediğinde

-

Seçici Ahlak: Siyaset Yaşamın Değerini Belirlediğinde 

Bir ülke, hayvanları açlıktan kurtarmak için helikopterlerle havadan yiyecek bırakabilir; ancak aynı ülke katliamlar, ailelerin yok edilmesi ve Müslümanların haklarının ihlal edilmesi karşısında sessiz kalır. Bu çelişki artık yalnızca insani bir mesele değil, siyasi ve ahlaki bir meseledir.

Soru, hayvanlara neden yiyecek verildiği değildir. Tam tersine, hayvanların refahını gözetmek yaşama saygının bir göstergesidir ve bunda hiçbir sakınca yoktur. Asıl soru, birçok hükümetin dış politikasında yaşama yönelik bu saygının neden bütün insanlar için eşit şekilde uygulanmadığıdır.

Eğer bir hayvanın hayatı değerliyse, bir insanın hayatının değeri nasıl onun dini, milliyeti, etnik kökeni veya siyasi bağlılığı temelinde belirlenebilir?

Bu durum, insan hakları meselesini gündeme getirmektedir; ilke olarak siyasi sınırların ve ulusal çıkarların ötesine geçmesi gereken bir kavramdır. Ancak uygulamada insan hakları, bir yerde yüksek sesle savunulan, mağdur Müslüman olduğunda veya söz konusu hükümet siyasi müttefikleriyle karşı karşıya geldiğinde ise bir anda yerini ahlaki bir meseleye bırakan bir araca dönüşmüştür.

Burada insan hakları sorusu ortaya çıkmaktadır; siyasi sınırların ve ulusal çıkarların ötesine geçmesi gereken bir kavram. Bu tehlikeli bir çelişkidir.

Bir yandan kamu bütçesi hayvanların hayatını kurtarmak için kullanılabilirken, diğer yandan milyonlarca insanın ölümü “savaşın sonuçları”, “güvenlik kaygıları” veya “siyasi zorunluluk” olarak gerekçelendirilemez. Bu tür söylemler siyasi açıdan ölümü gerekçelendirebilir, ancak onu ahlaki açıdan meşru hâle getirmez.

Bu yalnızca Müslümanlarla ilgili değildir; insanlığın doğasıyla ilgilidir. Eğer bugün bir Müslümanın hayatının değeri dini nedeniyle göz ardı ediliyorsa, yarın aynı mantık başka herhangi bir insan için de kullanılabilir. Gerçek ahlak, ancak mağdur kişinin kişinin kendi siyasi kampına ait olmadığı zaman anlam kazanır.

Hükümetlerin ulusal çıkarları, müttefikleri, düşmanları ve jeopolitik hesapları olabilir. Ancak bunların hiçbiri hangi insanların merhameti hak ettiğini ve hangilerinin susturulması gerektiğini belirlememelidir.

Temel soru şudur: Bu ülkeler gerçekten yaşamın değerine inanıyor mu, yoksa yalnızca siyasi çıkarlarıyla çelişmediği zaman mı ahlaktan söz ediyorlar?

Belki de bu, insanları kandırmaktan daha fazlasıdır. Bazen hükümetler kendi propagandaları ve siyasi çıkarlarıyla o kadar iç içe geçerler ki, eylemlerini meşrulaştırmak için aynı anlatıya kendileri de inanmaya başlarlar.

Ancak basit gerçek şudur: İnsan insandır.

Bir hayvanın hayatını kurtarmak zorunda olduğumuzu hissediyorsak, insanların çektiği acılara karşı kayıtsız kalamayız. Ve eğer insan hakları gerçekten ahlaki bir ilkeyse, mağdurun milliyetine, dinine veya siyasi bağlılığına göre değişmemelidir.

Bugünün dünyasındaki sorun ahlaki sloganların eksikliği değildir; sorun, siyasi güç karşısında başını eğen bir ahlaktır.

Ve tam olarak hükümetlere sorulması gereken soru budur: Eğer insan hayatının değeri sizin için bir ilkeyse, neden bu ilke her zaman bütün insanlar için eşit şekilde uygulanmıyor?

Yazar: Gouya Roshan

Tüm hakları saklıdır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah

-
Resim
Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın)  Bu makalede, Kaddafi’nin kapsamlı bir portresini çizen birkaç bölümü sunuyorum Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah Libya, Kaddafi döneminde, Kuzey Afrika ve Arap dünyasındaki komşularıyla kıyaslandığında, refah ve siyasi istikrar açısından bir istisnaydı: Eğitim ve sağlık hizmetleri tümüyle ücretsizdi. Kadınların eğitim alma ve sosyal katılım hakkı vardı. Petrol gelirleri doğrudan halkın yararına kullanılıyordu. Elektrik, yakıt ve gıda sübvansiyonları yaşamı katlanılır kılıyordu. Çöl boyunca büyük su projesi modern mühendisliğin harikalarındandı. Yine de, bu başarıların da olumsuz yönleri vardı: Kaddafi, tam siyasi bağımsızlık peşindeydi. Çoğu zaman açıkça “yeni sömürgecilik”, “Batılı demokrasinin yalanları” ve “Afrika’nın birliği gerekliliği” üzerine konuşuyordu. Afrika’da altına dayalı ortak para birimi (altın dinar) önerisi, dolar için ciddi bir tehdit olarak görüldü...
Devamı

Tanıma mı, Yoksa Kanlı Elleri Yıkamak mı?

-
Resim
Tanıma mı, Yoksa Kanlı Elleri Yıkamak mı? Yazar: Gouya Roshan(Güya Aydın )  Yetmiş yıldan fazladır, Filistinliler yalnızca işgal ve soykırıma değil, aynı zamanda dünyanın örgütlü kayıtsızlığına da maruz kalıyorlar. Batılı ülkeler, Avrupa’dan Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri’ne kadar, maddi ya da personel desteği sunmak yerine sessiz kaldılar ya da dolaylı olarak bu suçlara, kimi zaman silah satışıyla kimi zaman İsrail’e diplomatik destek vererek, ortak oldular. Başka bir deyişle, bunca yıl boyunca Filistin’e ne mali ne de insani yardımda bulundular; yalnızca seyirci oldular. Ama bugün, Donald Trump ile kişisel rekabetler ve siyasi oyunlar yüzünden, birdenbire bazı ülkeler “Biz Filistin’i tanıyoruz” diyorlar. Benim sorum şu: Bütün o katliamlar ve kanlı sahneler yaşanırken siz neredeydiniz? Şimdi ne değişti? Filistinlilere ne gibi bir faydanız olacak? Daha açık sorayım: Amacınız ne? Çünkü bu, ciddi bir adım olmaktan çok, bir medya manevrasıdır. İşgalin ve soykırımın doğası değiş...
Devamı

Kendime Dönüşün Sessiz Hikâyesi

-
Resim
 Kendime Dönüşün ,Sessiz Hikâyesi! Yazar: Gouya Roshan(Güya Aydın ) Dünyanın benim için bir sığınak, sevgi ve huzur yeri olması gerekirken; yıllardır yaralarla dolu bir toprak parçasına benzemesinden yoruldum. Şefkatin nadir bulunduğu, insanların bazen farkına bile varmadan sert sözleri ya da kayıtsız bakışlarıyla birbirini incittiği bir dünya… İtiraf etmeliyim ki ben de bu gerçeklikten yoruldum. Ailemin en yakın üyelerinin yanında güven ve huzur hissetmek istediğim her seferinde içimde bir şey titriyor, susuyor ya da kırılıyordu. Nerede başladığını tam olarak bilmiyorum. Belki çocukluğumdaydı; neden davranışlarıma bu kadar dikkat etmek zorunda olduğumu anlamadığım zamanlarda… Belki duygularımı sahiplenen biri olmadığı için… Belki de kalbim açıldığında, karşılık görmeden birine uzandığında ve hayal ettiğim o sıcak kucak soğuk bir duvara dönüştüğünde… Ya da bağlı olduğum bir ilişkiyi sürdürebilmek için savaşmak, susmak, geri çekilmek ve varlığımın hep “fazla” olduğunu hissetmek zoru...
Devamı