Sayın Cumhurbaşkanı, Tek İstediğim Vatanıma Geri Dönebilmektir Yazar: Gouya Roshan

-

 Sayın Cumhurbaşkanı, Tek İstediğim Vatanıma Geri Dönebilmektir


Sayın Cumhurbaşkanı,

En derin saygılarımı ve selamlarımı sunarım.

Bu mektubu ne şikâyet etmek ne de herhangi birinin vicdanını sorgulamak için yazıyorum. Sadece yıllardır ruhumda kök salmış olan sade bir hayalimi sizinle paylaşmak istiyorum.

Ben İranlıyım; uzun yıllardır vatanından uzakta yaşayan İranlı bir kadınım. Bu yıllar boyunca farklı kültürleri tanıdım, farklı diller konuştum ve başka ülkelerde yaşadım. Ancak İran'ı hiçbir zaman kalbimden silemedim.

Yurt dışında yaşamak yalnızca vatandan ayrı kalmak anlamına gelmiyor; aynı zamanda her gün kaybolmayan hatıralarla birlikte yaşamak demektir. "İran" adını her duyduğumda kalbim huzur buluyor, ama aynı anda tarifsiz bir ağırlık hissediyorum. Çünkü kolayca dönemediğim bir evim var.

Sayın Cumhurbaşkanı,

Sizden yalnızca tek bir isteğim var. Dışarıdan bakıldığında basit görünen, fakat benim için hayat kadar değerli olan bir istek.

Sizden içtenlikle ricam, benim gibi yurt dışında yaşayan İranlıların korkmadan, tereddüt etmeden ve güven içinde vatanlarına dönebilmelerini sağlayacak şartları oluşturmanızdır. Bu talebin siyasi ya da başka bir amacı yoktur; tek isteğimiz yeniden vatan toprağını öpebilmek, sevdiklerimize sarılabilmek ve hâlâ bu toprakların evlatları olduğumuzu hissedebilmektir.

Suç işlemiş olanlar elbette kanunlar çerçevesinde cezalandırılmalıdır. Ancak benim gibi suçsuz binlerce İranlı sürekli endişe ve belirsizlik içinde yaşamaktadır; korkmadan ülkelerine dönüp dönemeyeceklerini bilememektedirler.

Sayın Cumhurbaşkanı,

Bazen kâğıt üzerindeki kelimeler, bir imzadan çok daha büyük anlam taşır; binlerce kalbe huzur getirir. Bazen bir uzlaşma, sıradan bir idari kararın ötesindedir; yıllardır vatanlarından ayrı kalan evlatlarla anavatan arasında kurulan bir köprüdür.

Cumhurbaşkanlığınız döneminde, yurt dışında yaşayan İranlıların kanunlar çerçevesinde ve açık hukuki güvencelerle korkmadan ülkelerine dönebileceklerini ilan ederseniz, inanın ki bu karar bizlerin çoğu için verilebilecek en büyük hediyeden bile daha değerli olacaktır.

Benim hayalim, bir gün bütün İranlıların gönül rahatlığıyla vatanlarına dönebilmeleri ve vicdan sahibi her İranlının doğuştan gelen haklarından yararlanabilmesidir. Bu yalnızca bir hayal değil, aynı zamanda yıllardır taşıdığım en büyük özlemdir.

Sayın Cumhurbaşkanı,

Hiçbir baba kapısını evlatlarına kapatmaz. İran da bizim evimizdir. Lütfen bu evin evlatlarının, diledikleri takdirde, korkmadan evlerine dönebilmelerine izin verin.

Saygılarımla,

Gouya Roshan

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah

-
Resim
Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın)  Bu makalede, Kaddafi’nin kapsamlı bir portresini çizen birkaç bölümü sunuyorum Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah Libya, Kaddafi döneminde, Kuzey Afrika ve Arap dünyasındaki komşularıyla kıyaslandığında, refah ve siyasi istikrar açısından bir istisnaydı: Eğitim ve sağlık hizmetleri tümüyle ücretsizdi. Kadınların eğitim alma ve sosyal katılım hakkı vardı. Petrol gelirleri doğrudan halkın yararına kullanılıyordu. Elektrik, yakıt ve gıda sübvansiyonları yaşamı katlanılır kılıyordu. Çöl boyunca büyük su projesi modern mühendisliğin harikalarındandı. Yine de, bu başarıların da olumsuz yönleri vardı: Kaddafi, tam siyasi bağımsızlık peşindeydi. Çoğu zaman açıkça “yeni sömürgecilik”, “Batılı demokrasinin yalanları” ve “Afrika’nın birliği gerekliliği” üzerine konuşuyordu. Afrika’da altına dayalı ortak para birimi (altın dinar) önerisi, dolar için ciddi bir tehdit olarak görüldü...
Devamı

Tanıma mı, Yoksa Kanlı Elleri Yıkamak mı?

-
Resim
Tanıma mı, Yoksa Kanlı Elleri Yıkamak mı? Yazar: Gouya Roshan(Güya Aydın )  Yetmiş yıldan fazladır, Filistinliler yalnızca işgal ve soykırıma değil, aynı zamanda dünyanın örgütlü kayıtsızlığına da maruz kalıyorlar. Batılı ülkeler, Avrupa’dan Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri’ne kadar, maddi ya da personel desteği sunmak yerine sessiz kaldılar ya da dolaylı olarak bu suçlara, kimi zaman silah satışıyla kimi zaman İsrail’e diplomatik destek vererek, ortak oldular. Başka bir deyişle, bunca yıl boyunca Filistin’e ne mali ne de insani yardımda bulundular; yalnızca seyirci oldular. Ama bugün, Donald Trump ile kişisel rekabetler ve siyasi oyunlar yüzünden, birdenbire bazı ülkeler “Biz Filistin’i tanıyoruz” diyorlar. Benim sorum şu: Bütün o katliamlar ve kanlı sahneler yaşanırken siz neredeydiniz? Şimdi ne değişti? Filistinlilere ne gibi bir faydanız olacak? Daha açık sorayım: Amacınız ne? Çünkü bu, ciddi bir adım olmaktan çok, bir medya manevrasıdır. İşgalin ve soykırımın doğası değiş...
Devamı

Filistin: Sessizliğin Suç Ortaklığı

-
Resim
Filistin: Sessizliğin Suç Ortaklığı Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın ) Neden sürekli insan haklarından bahseden dünya, Filistinlilerin soykırımı karşısında sessiz kalıyor? Neden özgürlük, adalet ve eşitlik sloganlarıyla dolup taşan bu dünya, Filistin halkının onlarca yıldır maruz kaldığı baskı, şiddet ve zor yaşam koşullarını görmezden geliyor? Filistinlilerin katliamı sadece insani bir trajedi değil, hepimiz için büyük bir başarısızlıktır. Bu sessizlik belki de ulusal çıkarlar ve siyasi hesaplarla açıklanabilir ama özünde mazlumların yanında duracak irade ve cesaretin eksikliğini gösteriyor. İnsan hakları savunucusu olduklarını iddia eden bazı kuruluşlar ya zalimlerin safında yer alıyor ya da gerçekte etkisiz, sadece rol yapan kuklalar gibi davranıyorlar. El Cezire ve bazı uluslararası medya kuruluşları bu konuları defalarca gündeme getirmiş ve Filistinlilere destek olmuş olsa da, bu sesler geniş siyasi ve ekonomik çıkarlar karşısında çoğu zaman susturuluyor veya yok sayılıyor. Ama ası...
Devamı