Dünya iki gündür Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın)
Hayat üzerimize geldiğinde, içimizde bir şey yavaş yavaş silinir. Birlikteyiz, ama birbirimizi daha az görüyoruz. Belki bu yüzden korku, güvenin yerini almış ve sessizlik, gürültüden daha güvenli hale gelmiş.
Elbette dünya insanlarla dolu, ama huzurun eşanlamlısı değil. Korku yalnızlıktan değil, birlikte olmaktan gelir.
Dünya korkuyla dolu. Yargılanma korkusu, iftira, ihanet, dedikodu. İnsanlar o kadar yorgun ve temkinli hale geldi ki bazen kişi güveni yaşayanlar arasında değil, ölüler arasında arar.
Çünkü ölüler acı vermez, kıskanmaz, iftira etmez, ihanet etmez, yargılamaz. Ve en önemlisi, dedikodu yaymazlar.
Bu ne bir ölüm ağıtı ne de bir slogan, insanın insan zulmü karşısında yorgunluğunun çığlığıdır. Ve bu kolektif bir yorgunluktur, bireysel değil.
Çokları yorgundur, ama sessizce devam etmeyi öğrenmişlerdir.
Ne bağırış, ne protesto; sadece sıradan bir yorgunluk. Çünkü mezarın sessizliği, hayatın gürültüsünden daha huzurlu hale geldiğinde, ilişkimizde bir şeyin derinden yaralandığı anlamına gelir.
Keşke her şeyi yeniden başlayabilseydik. Başkalarının acılarını görmezden gelmemeyi, sevdiklerimizin sorunlarına kayıtsız kalmamayı, onları göz ardı etmemeyi, birbirimizi haksız yere suçlamamayı ve herkesin mahremiyetine saygı göstermeyi öğrenmek için.
Çünkü hayat düşündüğümüzden daha kısadır.
Yorumlar