İnsan Kalabilmek İçin İçsel Bir Sınır


İnsan Kalabilmek İçin İçsel Bir Sınır

Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın )


Yargılamanın  ve aşağılamanın çok hızlı gerçekleştiği bir dünyada insan olmak zordur. Çoğumuz başkalarının kusurlarını öne çıkarır, kendi kusurlarımızı ise görmezden geliriz. Peki ya her yargıdan önce içimize baksaydık? Ya bize, kendi kusurlarımızın ve günahlarımızın herkesten daha büyük olabileceği hatırlatılsaydı?

Bu makale bir yaşam tarzının deneyimidir: yıllardır birlikte yaşadığım ve yolumu aydınlık tutan bir yöntem.

Yıllardır bir ortama girdiğimde, başkalarının kusurlarını düşünmeden önce kendime şunu söylerim: belki benim kusurlarım ve günahlarım herkesten daha büyüktür. Kendimi aşağılamak ya da korkudan değil; yargı, aşağılama ya da ayrımcılık denilen bir sınırı aşmamak için.

Bu içsel hatırlatma beni hayattan uzaklaştırmadı ya da umutsuzluğa sürüklemedi; aksine yolumu aydınlık tutan bir ışık oldu. Bu bakış açısıyla, başkalarıyla yargılamadan ya da üstünlük duygusuyla yaklaşmadan ilişki kurabildim ve aynı zamanda kendimi koruyabildim.

Çoğu insan kendi kusurlarını görmez ve başkalarının kusurlarını öne çıkarır; bu kötü niyetten ya da zayıflıktan değil, korkunun ve psikolojik korunmacılığın bir sonucudur. Ancak kendi kusurlarını görmek, kendini inkâr etmeden, en saf ahlaki pratiklerden biridir; kalbi aydınlatan ve zihni ayrımcılık ile aşağılamadan uzak tutan bir pratiktir. Başkalarını yargılamadan kendi kusurlarımızı görebilme yetisi, sakin, dürüst ve dengeli olmamıza olanak tanır.

Ben bu sınırı her zaman içselleştirdim: hata yapabileceğim için, başkalarının kusurlarını öne çıkarma ya da onları mahkûm etme hakkım yoktur. Bu korkudan doğan bir suskunluk da değildir, gösterişli bir alçakgönüllülük de; aksine yolu aydınlatan bir ahlaki pusuladır. Yargının ve aşağılamanın yaygınlaştığı bir dünyada böyle bir yaklaşım nadir ve değerlidir. Ve belki de en önemli nokta şudur: bu bakış açısı ne insanı izole eder ne de onu huzurdan mahrum bırakır; aksine hayatı dürüst, sade ve insani kılar. Başkalarının hatalarının üstünlük bahanesi haline geldiği bir dünyada, kendine özen göstermek ve yargıdan uzak durmak bir yaşam sanatı biçimidir. Bu yöntem basit görünebilir, ancak günlük pratik, öz farkındalık ve cesaret gerektirir. Sonuç, iyi kalan, başkalarına daha az zarar veren ve kendisiyle barış içinde yaşayan bir insandır.

Böyle bir sınırla yaşamak ne bir kısıtlamadır ne de bir yüktür; aksine özgürlüğün, dürüstlüğün ve insanlığın yoludur. Başkalarını yargılamadan önce kendi hatalarımızı gördüğümüzde, yalnızca başkalarına zarar vermekten kaçınmakla kalmaz, aynı zamanda kendimizi ahlaki bir güvenlik içinde tutarız. Bu yol, barışın ve iyiliğin yoludur; vicdanla, tevazu ile ve başkalarına saygıyla yaşamanın yolu, ve nihayetinde insan olmanın yolu tam olarak budur.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ortadoğu’nun Binbir Yüzlü Adamı

Resim
  Ortadoğu’nun Binbir Yüzlü Adamı Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın) Recep Tayyip Erdoğan ve Çağdaş Dünyada Katmanlı İktidar Siyaseti Üzerine Bir Analiz  Siyasetin karmaşık ve çok katmanlı dünyasında bazen öyle figürler belirir ki, onları alışılmış tanımlara sığdırmak mümkün değildir; bir kelimeyle ya da tek bir özelliğiyle anlatılamayacak şahsiyetlerdir bunlar. Recep Tayyip Erdoğan da hiç kuşkusuz bu figürlerden biridir, binbir maskesi, rolü ve taktiği olan bir adam. O sadece bir siyasetçi değil, aynı zamanda iktidar sahnesinin usta bir rejisörüdür; sahneyi kurar, rolleri değiştirir ve görünüşte kimseyi incitmeden, taşları sessizce yerinden oynatır. Kimi için halkın sesi ve yoksulların kurtarıcı lideridir; kimine göre ise çağımızın en kurnaz siyasi figürüdür. Erdoğan, siyasi kariyerine reformist, halkçı ve dindar kesimlere yakın bir profil çizerek başladı. Ekonomiyi toparladı, Batı’ya gülümsedi, NATO ile ittifakı sürdürdü ve Avrupa Birliği hayalini canlı tuttu. Ancak bu yüz zam...
Devamı

Tanıma mı, Yoksa Kanlı Elleri Yıkamak mı?

Resim
Tanıma mı, Yoksa Kanlı Elleri Yıkamak mı? Yazar: Gouya Roshan(Güya Aydın )  Yetmiş yıldan fazladır, Filistinliler yalnızca işgal ve soykırıma değil, aynı zamanda dünyanın örgütlü kayıtsızlığına da maruz kalıyorlar. Batılı ülkeler, Avrupa’dan Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri’ne kadar, maddi ya da personel desteği sunmak yerine sessiz kaldılar ya da dolaylı olarak bu suçlara, kimi zaman silah satışıyla kimi zaman İsrail’e diplomatik destek vererek, ortak oldular. Başka bir deyişle, bunca yıl boyunca Filistin’e ne mali ne de insani yardımda bulundular; yalnızca seyirci oldular. Ama bugün, Donald Trump ile kişisel rekabetler ve siyasi oyunlar yüzünden, birdenbire bazı ülkeler “Biz Filistin’i tanıyoruz” diyorlar. Benim sorum şu: Bütün o katliamlar ve kanlı sahneler yaşanırken siz neredeydiniz? Şimdi ne değişti? Filistinlilere ne gibi bir faydanız olacak? Daha açık sorayım: Amacınız ne? Çünkü bu, ciddi bir adım olmaktan çok, bir medya manevrasıdır. İşgalin ve soykırımın doğası değiş...
Devamı

Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah

Resim
Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın)  Bu makalede, Kaddafi’nin kapsamlı bir portresini çizen birkaç bölümü sunuyorum Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah Libya, Kaddafi döneminde, Kuzey Afrika ve Arap dünyasındaki komşularıyla kıyaslandığında, refah ve siyasi istikrar açısından bir istisnaydı: Eğitim ve sağlık hizmetleri tümüyle ücretsizdi. Kadınların eğitim alma ve sosyal katılım hakkı vardı. Petrol gelirleri doğrudan halkın yararına kullanılıyordu. Elektrik, yakıt ve gıda sübvansiyonları yaşamı katlanılır kılıyordu. Çöl boyunca büyük su projesi modern mühendisliğin harikalarındandı. Yine de, bu başarıların da olumsuz yönleri vardı: Kaddafi, tam siyasi bağımsızlık peşindeydi. Çoğu zaman açıkça “yeni sömürgecilik”, “Batılı demokrasinin yalanları” ve “Afrika’nın birliği gerekliliği” üzerine konuşuyordu. Afrika’da altına dayalı ortak para birimi (altın dinar) önerisi, dolar için ciddi bir tehdit olarak görüldü...
Devamı