Toprak hiçbir tohumu unutmaz
Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın )
Bazen hasat hemen yapılmaz; ama toprak hiçbir tohumu unutmaz.
Hayat, her insanın bilinçli ya da bilinçsiz olarak her gün tohum ektiği bir tarlaya benzer: sözün tohumu, davranışın tohumu, niyetin tohumu. Bu tohumların bazıları hızla filizlenir ve çok geçmeden kendini gösterir; bazılarıysa toprağın sessizliğinde, zamanın katmanları altında kalır ve koşullar olgunlaştığında ortaya çıkar.
İnsan çoğu zaman sabırsızdır. Sonucu hemen görmek ister; iyilik yapar ve anında karşılığını bekler, ya da hata yapar ve derhal bedelini ödemeyi umar. Oysa hayat, insanın mantığıyla işlemez. Toprak bizim takvimimizi tanımaz. Yağmur, bizim beklediğimizde değil, gerektiğinde yağar.
Birçok kırgınlık tam da buradan doğar: kişinin yaptığı iyiliğin görülmediğini sanmasından ya da başkalarının kötülüğünün karşılıksız kaldığını düşünmesinden. Oysa gerçek şu ki hiçbir davranış kaybolmaz. Bazı tohumlar bir rastlantı olarak, bazıları insanlar olarak, bazıları da kendi iç hâlimiz şeklinde geri döner.
Bugün cevapsız kalan iyilikler, bazen yıllar sonra derin bir huzur, güvenli bir ilişki ya da rahat bir vicdan olarak filiz verir. Ve görünürde bedeli olmayan hatalar, yavaş yavaş kök salar; bir gün kaygı, yalnızlık ya da acının tekrarı olarak kendini gösterir.
Bu söz bize sabrı öğretir; ama pasif bir sabrı değil, bilinçli bir sabrı. “Hasada takılma, ekimden sorumlu ol” diyen bir sabrı. Bizim görevimiz doğru ekmektir; biçmeye acele etmek değil. Toprak, hiçbir şeyi unutacak kadar dikkatsiz değildir.
Belki de bu gerçeğin en güzel yanı şudur: Bugün iyi bir tohum ekersen, meyvesini kendin görmesen bile dünya onu hatırlayacaktır. Ve işte bu, insan olmanın derin anlamıdır; ne zaman hasat edileceğinden emin olmasan bile ekmeye devam etmek.
Yorumlar