İlk helalliği istememiz gereken kişi: kendi özümüzdür


İlk helalliği istememiz gereken kişi: kendi özümüzdür

Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın )

Eğer bu dünyada birinden af dileyecek olsaydım, kendimden başlardım. Bencillikten değil, dürüstlükten. Çünkü daha dikkatli baktığımda, en büyük hatalarımın, en büyük yenilgilerimin ve en büyük haksızlıklarımın başkalarına değil, kendime yönelik olduğunu gördüm.

Biz genellikle affetmeyi toplumsal bir kavram olarak görürüz; benimle karşımdaki kişi arasında olan bir şey gibi. Ama nadiren şunu düşünürüz: Kendi içimizde, her şeyden önce, yıllardır hakları çiğnenmiş sessiz bir “öteki” vardır; kendi haklarımız.

Kendimden af diliyorum; yorgun olduğum günlerde kendime dinlenme izni vermediğim için. Ağlamak istediğim gecelerde, kendime “güçlü olmalısın” deyip duygularımı bastırdığım için. Kendim için daha iyi bir karar verebilecekken, başkalarının yargısından korkup talepte bulunmadığım anlar için.

Kendimden af diliyorum; değerimi başkalarının onayına bağladığım zamanlar için. Kendimi başkalarıyla kıyasladığım ve herkesin kendi yolunun, kendi zamanının ve kendi yeteneklerinin olduğunu unuttuğum anlar için. Kendime şefkatli olmak yerine, en acımasız yargıcım olduğum günler için.

Affetmeyi öğrendik, ama kendimizi affetmeyi daha az öğrendik. Sabırlı olmayı öğrendik, ama kendimize karşı değil. Başkalarının hatalarını anlamayı öğrendik, ama kendi hatalarımızı acımasızca yargıladık. Sanki kendimizden masumiyet bekliyoruz; ne insani ne de adil bir beklenti.

Kendimizden af dilemek, hataları mazur görmek anlamına gelmez; insan olduğumuzu kabul etmek anlamına gelir. Hayatta bazen yenildiğimizi, bazen hata yaptığımızı, bazen kendimize gerektiği gibi bakamadığımızı kabul etmek demektir. Bu kabul, iyileşmenin başlangıcıdır.

Kendimden af dilediğimde, aslında kendime şunu vaat ediyorum: Bundan sonra kendimi bitmeyen talepler uğruna daha az feda edeceğim. İhtiyaçlarımı ciddiye alacağıma, sınırlarımı tanıyacağıma ve bir “hayır”a saygı duyacağıma söz veriyorum. Değerimi acı üzerinden tanımlamayacağıma söz veriyorum.

Belki dünya daha merhametli bir yer olurdu; eğer her birimiz, başkalarından af dilemeden önce bir an durup kendimize şunu sorsaydık: “Kendime ne yaptım?” Çünkü kendisiyle barışık olanların başkalarına zarar verme ihtimali daha azdır.

Sonuçta, af dilemek bir son değil, bir başlangıçtır. Kendimizle daha sağlıklı bir ilişkinin başlangıcı. Bu ilişkide kendimizi düşman olarak değil, hayat yolculuğunda birer yol arkadaşı olarak görürüz.

Ve belki de en büyük hediye, tüm zayıflıklarımız, korkularımız ve umutlarımızla insan olmaya kendimize izin vermektir.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ortadoğu’nun Binbir Yüzlü Adamı

Resim
  Ortadoğu’nun Binbir Yüzlü Adamı Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın) Recep Tayyip Erdoğan ve Çağdaş Dünyada Katmanlı İktidar Siyaseti Üzerine Bir Analiz  Siyasetin karmaşık ve çok katmanlı dünyasında bazen öyle figürler belirir ki, onları alışılmış tanımlara sığdırmak mümkün değildir; bir kelimeyle ya da tek bir özelliğiyle anlatılamayacak şahsiyetlerdir bunlar. Recep Tayyip Erdoğan da hiç kuşkusuz bu figürlerden biridir, binbir maskesi, rolü ve taktiği olan bir adam. O sadece bir siyasetçi değil, aynı zamanda iktidar sahnesinin usta bir rejisörüdür; sahneyi kurar, rolleri değiştirir ve görünüşte kimseyi incitmeden, taşları sessizce yerinden oynatır. Kimi için halkın sesi ve yoksulların kurtarıcı lideridir; kimine göre ise çağımızın en kurnaz siyasi figürüdür. Erdoğan, siyasi kariyerine reformist, halkçı ve dindar kesimlere yakın bir profil çizerek başladı. Ekonomiyi toparladı, Batı’ya gülümsedi, NATO ile ittifakı sürdürdü ve Avrupa Birliği hayalini canlı tuttu. Ancak bu yüz zam...
Devamı

Tanıma mı, Yoksa Kanlı Elleri Yıkamak mı?

Resim
Tanıma mı, Yoksa Kanlı Elleri Yıkamak mı? Yazar: Gouya Roshan(Güya Aydın )  Yetmiş yıldan fazladır, Filistinliler yalnızca işgal ve soykırıma değil, aynı zamanda dünyanın örgütlü kayıtsızlığına da maruz kalıyorlar. Batılı ülkeler, Avrupa’dan Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri’ne kadar, maddi ya da personel desteği sunmak yerine sessiz kaldılar ya da dolaylı olarak bu suçlara, kimi zaman silah satışıyla kimi zaman İsrail’e diplomatik destek vererek, ortak oldular. Başka bir deyişle, bunca yıl boyunca Filistin’e ne mali ne de insani yardımda bulundular; yalnızca seyirci oldular. Ama bugün, Donald Trump ile kişisel rekabetler ve siyasi oyunlar yüzünden, birdenbire bazı ülkeler “Biz Filistin’i tanıyoruz” diyorlar. Benim sorum şu: Bütün o katliamlar ve kanlı sahneler yaşanırken siz neredeydiniz? Şimdi ne değişti? Filistinlilere ne gibi bir faydanız olacak? Daha açık sorayım: Amacınız ne? Çünkü bu, ciddi bir adım olmaktan çok, bir medya manevrasıdır. İşgalin ve soykırımın doğası değiş...
Devamı

Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah

Resim
Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah Yazar: Gouya Roshan (Güya Aydın)  Bu makalede, Kaddafi’nin kapsamlı bir portresini çizen birkaç bölümü sunuyorum Libya’nın Kaddafi Dönemi; Batı için Katlanılmaz Bir Refah Libya, Kaddafi döneminde, Kuzey Afrika ve Arap dünyasındaki komşularıyla kıyaslandığında, refah ve siyasi istikrar açısından bir istisnaydı: Eğitim ve sağlık hizmetleri tümüyle ücretsizdi. Kadınların eğitim alma ve sosyal katılım hakkı vardı. Petrol gelirleri doğrudan halkın yararına kullanılıyordu. Elektrik, yakıt ve gıda sübvansiyonları yaşamı katlanılır kılıyordu. Çöl boyunca büyük su projesi modern mühendisliğin harikalarındandı. Yine de, bu başarıların da olumsuz yönleri vardı: Kaddafi, tam siyasi bağımsızlık peşindeydi. Çoğu zaman açıkça “yeni sömürgecilik”, “Batılı demokrasinin yalanları” ve “Afrika’nın birliği gerekliliği” üzerine konuşuyordu. Afrika’da altına dayalı ortak para birimi (altın dinar) önerisi, dolar için ciddi bir tehdit olarak görüldü...
Devamı